เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 681 / 734

ประโยค - พระอิฐปฐมที่ถูกฉับแปล ภาค ๑ หน้า 69 กลับมานั่งหน้าไปสู่ภายในวิหารแล้ว [เวรไม่ระงับด้วยเวร แต่ระงับได้ด้วยไม่ผูกเวร] ในสมัยนั้น พระศาสดา ทรงแสดงธรรมอยู่ในท่ามกลางบริษัท นางกุลทิวา ให้ดูดนอนลง

ในเนื้อหานี้ พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมในวิหาร โดยมีการสนทนาระหว่างนางกุลทิวาและพระศาสดาเกี่ยวกับการระงับเวร พระศาสดาได้สอนว่าการแก้ไขปัญหาเวรไม่สามารถทำได้ด้วยการสร้างเวรใหม่ แต่สามารถทำได้ด้วยการไม่มีเว

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 70 [แก้ธรร] บรรดาบุคคลนั้น กล่าวว่านะ ทิ ตั้งเป็นต้น ความว่างเหมือนอย่างว่า บุคคล แม้มีอ่างที่ซึ่งเป็นแล้วด้วยของไม่สะอาดมีน้ำลายและน้ำมูกเป็นต้น ด้วยของไม่สะอ

เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงหลักธรรมที่เปรียบเทียบการสะอาดของจิตใจและการประนีประนอมกับเวรกรรม โดยใช้ภาพความสะอาดในชีวิตประจำวันเป็นแนวทางในการเข้าใจถึงความเมตตาและการไม่มีอนาคตในความเลือดร้อนที่เฉลิมฉลองด

ประโยค - พระฉันปฏิญาณว่าจากๆ ภาค ๑ - หน้าที่ 71 แล้ว เทศนาได้เป็นถางมีประโยชน์ แม้แก่บริษัทผู้ประชุมกันแล้ว [นางักษณีรู้มากฝน้อย] พระศาสดา ได้รถะหญิงนั้นว่า " เจ้าจะให้ฑูตรองเจ้านัด นางักษณีอิฐเด็ด"

ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาได้ตรัสกับนางักษณี เมื่อเธอประสบปัญหาในการเลี้ยงชีพ พระองค์ให้กำลังใจและสั่งให้สงเคราะห์นางด้วยอาหารอย่างดี นางักษณีได้แสดงความวิตกกังวลเกี่ยวกับการดำรงชีวิต พระศาสดาได้ให้คำ

ประโยค - พระธัมมปฏิปกรณ์ แปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 72 ริมนาไฟ ริมชายคา ริมกองหยากเยื่อ ริมประตูบ้าน, (นาง) ก็กล่าวว่า "ในโรงสานี้ สายอ่อนปรากฏดูดุจดวงริชฉัยฉายอยู่, ที่ข้าง ดุมานี้ พวกเด็กอ่อนรานี้เป็นคนล

ในหน้า 72 ของพระธัมมปฏิปกรณ์ แสดงบทสนทนาเกี่ยวกับการทำการเกษตรและชีวิตประจำวัน โดยหญิงสาวผู้มีอุปการะช่วยเหลือได้แบ่งปันความฝันดีให้กับผู้อื่นด้วยการชี้แนะการปลูกข้าวกล้าในปีที่สมบูรณ์และปรึกษาเกี่ยวก

ประโยค - พระธีมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 73 ในที่คอนและกลุ่ม ตามคำของนางยักษ์นั่นนี้ เหตุนี้นั้น ข้าวลำของ ฉันอิ่มสมบูรณ์ดี พวกท่านไม่เห็นโภชนามีข้าวดิบและข้าวสวยเป็นต้น ที่ฉันนำไปจากเรือนมิตรรู้หรือ?

บทนี้นำเสนอเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับนางยักษ์ ที่ชาวเมืองทำสักการะให้ ในขณะที่นางยักษ์ได้มีบริวารมากมาย และเริ่มต้นการลำให้กับชาวเมืองอย่างต่อเนื่อง จนถึงปัจจุบันนี้ การแสดงออกถึงความกตัญญูและความเคารพ

ประโยค - พระธรรมปิฎกซึ่งถูกแปล ภาค ๑ - หน้า 74 ๕. เรื่องภิษาภาวเมืองโกสัมพี*[เอก] [ข้อความเบืองต้น] พระศาสดา เมื่ อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพากิริยา ชางเมืองโกสัมพี ตรี สพระธรรมเทคนิคานว่า "ปรจ

เนื้อหานี้พูดถึงการสนทนาระหว่างพระวินัยธรและพระธรรมกถีในเรื่องวินัยที่เกิดขึ้นใกล้เมืองโกสัมพี โดยมีการตรวจสอบกรณีการเหลือน้ำในบาชนะและความเข้าใจเกี่ยวกับอาบัติ ว่ามีหรือไม่มีการทำผิดในกรณีดังกล่าว ซึ

ประโยค - พระธรรมบทที่ถูกอ้างใน ภาค ๑ หน้าที่ 75 พระธรรมกิถินั้น ได้เป็นผู้มีความเห็นอันดีว่ามิใช่อภิบัติ ฝ่ายพระวินัยธร ได้บอกแก่พวกนิสิตของตนว่า "พระธรรม- กิถินี้ เป็นอาบัติตมิรู้" พวกนิสิตพระวินัยธ

ในเนื้อหานี้ได้อธิบายถึงความเห็นของพระธรรมกิถิและพระวินัยธรเกี่ยวกับการอาบัติที่เกิดขึ้นระหว่างพวกนิสิต ว่ามีการสื่อสารและการแก้ไขความเข้าใจของทั้งสองฝ่าย ในที่สุดพวกเขาทำความเข้าใจในเรื่องนี้อย่างถูก

ประโยค- พระธรรมปิฎกถูกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า ๑๖ [พระศาสดาตรัสสอนให้สามัคคีกัน] ครั้งนั้น ภิกษุป one เข้าไปฝ่าพระอาธะเจ้า กราบทูลการที่พวกอภิภูผู้วัดร้อนว่า “พระธรรมกถิรี่ รูปนี้ สงฆ์เสื่อเสียแล้ว ด้วยกร

ในพระธรรมปิฎก ภาค ๑ หน้า ๑๖ พระศาสดาตรัสสอนให้ภิกษุทั้งหลายมีความสามัคคีกัน โดยทรงเตือนว่าไม่ควรแตกแยกกันในการปฏิบัติธรรม แม้มีปัญหาเกิดขึ้นในกลุ่มสงฆ์ พระองค์ยังคงเน้นความสำคัญของการรักษาความเป็นอันห

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐูกโฉบแปล ภาค ๑ - หน้า 77 อย่าเลย ภิกษุทั้งหลาย พวกท่านอย่าได้ทำการแตกแยกกัน ดังนี้ เป็นต้นแล้ว ตรรวว่า "ภิกษ์ทั้งหลาย ขึ้นชื่อว่า การแตกแยก การ ทะเลาะ การแก่งแย่งและการวิวาทนั้น ท

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่แตกแยกและการทะเลาะในหมู่ภิกษุ โดยยกตัวอย่างจากพระธรรมปิฎกที่สอนให้ภิกษุร่วมมือกันและหลีกเลี่ยงการวิวาทซึ่งอาจนำไปสู่ความเสียหาย ภิกษุทั้งหลายควรตระหนักถึงอันตรายของค

ประโยค - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 78 พร้อมเพรียงกัน จำเดิมแต่เมื่อมีมวลมาภูมารอกพระชนม์ของพระองค์ดังว่า "ภิกษุทั้งหลาย เรื่องนี้ได้เคยมีแล้ว ในเมืองพาราณสี ได้สมพระเจ้ากสินทรา (พระองค์หนึ่ง) ทร

ในบทนี้มีการพูดถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับความอดกลั้นและความสงบเสงี่ยม หมายถึงผู้ที่มีศีลและมีความประพฤติที่ดีควรมีการทำตามธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด นอกจากนี้ยังกล่าวถึงเรื่องราวของพระเจ้ากสินทราในเ

ประโยค - พระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 79 ภาคเจ้า ทรงอาศัยบ้านปรือเลยกะ เสด็จจำพรรษาอยู่ที่คณฑลสาละใหญ่ ในรว่าปรํมจิตวณ อันช้างปรือเลยกะอยู่ปฐวาถูกเป็นผาสุก. [พวกอุบายกมานิก] ฝ่ายพวกอุบายก ผู้อยู่

ในพระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 79 พูดถึงการทรงอาศัยของพระศาสดาในบ้านปรือเลยกะ และความพยายามในการทำให้พวกภิกษุพร้อมเพรียงกัน แม้ว่าพวกเขาจะมีความไม่พร้อมเพรียงกันอยู่ เมื่อไม่ได้พบพระศาสดา โต้ตอบกั

ประโยค - พระฉันบาปที่ถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 80 อ. พวกท่านลูกขรมพระศาสดาแล้วหรือ? ขอรับ. ม. ยังไม่ได้ดูดขอขมา ผู้มีอายุ. อ. ถ้างั้นนั้น ขอพวกท่านลูกของพระศาสดาเสีย ฝ่าย พวกข้าก็จัดเป็นพวกท่านเหมือนอย

ในหน้าที่ 80 ของพระฉันบาปที่ถูกแปล อาจารย์ได้สอบถามถึงการรับคำขมาและการเข้าเฝ้าพระศาสดา บรรยายถึงการดำเนินชีวิตและความสุขของช้างในราวป่า รวมถึงการเข้าหาพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยไม่สามารถไปพบพระศาสดาได้ง่

ประโยค - พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า 81 ด้วยวงดังกน้ำฉันน้ำใช้มาถังไว้ เมื่อพระประสงค์ด้วยน้ำร้อน ก็จัดน้ำร้อนถวาย พระช้างนั้นจัดน้ำร้อนให้เองอย่างไร ? พระช้างนั้น สีไม้แท้ด้วยวงให้ไฟเกิด ใส่ฟันไ

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงความประสงค์ของพระศาสดาและการถวายบาตรจากพระช้าง โดยมีการถวายบำราศและการปฏิบัติที่สำคัญเพื่อปกป้องพระศาสดา และการทำวัตรตามคำสั่งของพระศาสดา สถานการณ์ถูกบรรยายอย่างละเอียดแสดงให้เห็น

ประโยค - พระภิษฐ์ปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 82 [วานรถวายรังง้ำผึ้ง] ในกาลนั้น วานรตัวหนึ่ง เห็นช้างนั้นลุกขึ้น แล้ว ๆ ทำภิษฐ์มาริจักวัตร (คือการปฏิบัติ) แด่พระภิกษุเจ้า คิดว่า "เราก็ดิกทำอะไร ๆ ถวายบ้า

ในประโยคนี้ วานรเห็นช้างลุกขึ้นและทำภิษฐ์มาริจักวัตรแก่พระภิกษุ เมื่อเห็นรังผึ้งที่ไม่หักตัวมาจึงนำมาถวายพระศาสดา ซึ่งพระศาสดาได้ทำบิโกแล้ว วานรยังเกี่ยวข้องกับความเป็นอมตะเพราะได้เกิดในวิมานทอง ในส่ว

ประโยค - พระจัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 83 ท่านผู้เจริญ ขอท่านจงแสดงพระศาสนาแก่พวกข้าพเจ้า ฝ่ายภิญญู ๕๐๐ รูปอยู่ในทศ จำพรรษาแล้ว เข้าไปหาทะอานนท์เถอะ อนุข อว่า "อ่านท่านผู้มีอายุ ธรรมิกานาในที่เฉพาะ

ในหน้าที่ 83 ของพระจัมปิฏกฉบับแปล ได้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระอานนท์และภิญญู ๕๐๐ รูปเข้าไปฟังธรรมจากพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยพระอัจฉริยะได้เห็นพระอานนท์และถือท่อนไม้จิ้งหน่อไปให้ เมื่อเข้าสัมผัสพระศาสนาและ

ประโยค - พระอิฐพระปฐมปะกฏถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 84 หรือ ? " ทรงสับความที่พระระเป็นผู้นำพร้อมกับภิญู ๕๐๐ แล้ว ตรัสว่า "ภิญูเหล่านั้น อยู่ที่ไหน ?" เมือพระระทูลว่า "ข้าพระ- องค์ไม่ทราบน้ำพระทัยของพระองค

พระอิฐพระปฐมปะกฏถามเกี่ยวกับภิญู 500 ที่เข้ามาถวายบังคมพระสาศดา และสนทนาเกี่ยวกับการทำข้อปฏิบัติที่ดี ในบทสนทนานี้ ระบุถึงความสำคัญของการมีบุญและคุณธรรมในชีวิต พร้อมทั้งคาถาสอนใจ สำหรับผู้ที่ปฏิบัติธร

ประโยค - พระบรมปาฏิหาริย์ภาค ๑ - หน้าที่ 85 ผู้มีปัญญารากษร มีปัญญาทรงจำ มีคุณธรรม เป็นเครื่องอยู่งประโยชน์ให้สำเร็จ ไร้เป็นผู้เที่ยว ไปด้วยกันไลน์ บุคคลนั้นควรเที่ยวไปคนเดียว เหมือนพระราชาผู้เฉวียนแค

ในหน้าที่ 85 ของพระบรมปาฏิหาริย์ภาค ๑ กล่าวถึงคุณค่าและความประเสริฐของการเดินทางคนเดียว โดยเปรียบเทียบกับพระราชาและพระยาช้างที่เดินทางในป่าเพียงลำพัง ด้วยอ้างอิงถึงบุคคลที่มีคุณธรรมและปัญญาซึ่งสนับสนุ

ประโยค - พระอิฐมปทุธถูกงอกแปล ภาค ๑ - หน้า 86 ทั้งหลาย ก็แต่ช้างนี้ได้ทำอุปประเก่าเก่าตลอดอารัตร์นาน การยังจิตของช้างนี้ให้ขัดเคืองไม่ควร ภิกษุทั้งหลาย ขอเธอก็ทั้งหลายกลับเถิด." พระศาคตารงพากุูทั้งหลา

ในเนื้อหานี้ กล่าวถึงการทำอุปการะของช้างต่อภิกษุในความหมายที่ลึกซึ้ง ทั้งการถวายผลไม้และคำสอนของพระศาคตา หลายส่วนของการสนทนาเสริมสร้างความเข้าใจในเรื่องพระธรรม ความเป็นไปและประสบการณ์ของช้างที่มีต่อมน

ประโยค - พระธรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 87 มีอันตรายเบียดเบียนอยู่รอบข้าง. เจ้าของหยุดอยู่เดิม." ช่างนั้นร้องให้ อยู่ในทันนั้น. ครั้นเมื่อพระศดากรงจะกล่อมจงไป, มีหัวใจแตก ทำกลารแล้ว เกิดในท่ามกลางนาม

ในหน้า 87 ของพระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ มีเรื่องราวเกี่ยวกับการที่พระศดาเสด็จถึงกรุงสาวดี และการสนทนาระหว่างพระศดากับภิญญาชาวเมืองโกสัมพี โดยเฉพาะอดีตของพระศดาและปฏิสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างกัน นับเป็น

ประโยค - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 88 ภูมุขเหล่านอไม่่นั่ง ไม่ยืน ร่วมกับภูมุขพวกนั้น. พวกผู้มาแล้ว ๆ ถูลามพระศาสดา ว่า "ข้าแต่พระองค์" ผู้ภิญญ พวกไหน ภูมุขชาวเมืองโกสัมพี ผู้ถืออาจแตกต่างเหล่า

ในบทความนี้พระศาสดาได้แสดงหลักธรรมเกี่ยวกับการปฏิบัติของภิกขุในสำนักของพระพุทธเจ้า โดยอธิบายถึงความสำคัญของการไม่ทำกรรมหนักและการรักษาคำสอนในการดำเนินชีวิต รวมถึงประเด็นเกี่ยวกับการครองราชสมบัติในเมือ